រំលងទៅខ្លឹមសារចម្បង
    ក្រុមហ៊ុន និងកិច្ចការសាជីវកម្ម

    ដើមទុន និងអ្នកទទួលផលចុងក្រោយរបស់ក្រុមហ៊ុននៅកម្ពុជា

    ដើមទុនអប្បបរមា KHR 4 លាន ដែលត្រូវបង់ក្នុងរយៈពេលដប់ពីរខែ ការប្រកាសជូនក្រសួងពាណិជ្ជកម្មនូវអ្នកទទួលផលចុងក្រោយដែលកាន់កាប់ចាប់ពី 25% ឡើងទៅ និងហេតុអ្វីបានជាកំណត់ត្រាទាំងនេះសំខាន់។

    ថ្ងៃចុះផ្សាយ
    ចុះផ្សាយ៖ 4 កញ្ញា 2026
    ថ្ងៃធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព
    ធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព៖ 4 កញ្ញា 2026
    រយៈពេលអាន 10 នាទី

    តើក្រុមហ៊ុននៅកម្ពុជាត្រូវមានដើមទុនប៉ុន្មាន ហើយត្រូវប្រកាសឈ្មោះអ្នកណាខ្លះ?

    ក្រុមហ៊ុនឯកជនទទួលខុសត្រូវមានកម្រិតនៅកម្ពុជា ត្រូវមានដើមទុនអប្បបរមា KHR 4 លាន ដែលម្ចាស់ហ៊ុនបង់ចូលក្នុងរយៈពេលដប់ពីរខែ គិតពីថ្ងៃចុះបញ្ជី។ ដើមទុននេះជាប្រាក់របស់ម្ចាស់ហ៊ុនដែលដាក់ក្នុងក្រុមហ៊ុន មិនមែនជាថ្លៃបង់ឱ្យរដ្ឋ ឬប្រាក់តម្កល់ទុកនៅរដ្ឋទេ។ បុគ្គលណាដែលកាន់កាប់ក្រុមហ៊ុនជាចុងក្រោយចាប់ពី 25% ឡើងទៅ មិនថាដោយផ្ទាល់ តាមរយៈក្រុមហ៊ុនមួយទៀត ឬតាមរយៈម្ចាស់ហ៊ុនតំណាង ត្រូវប្រកាសជូនក្រសួងពាណិជ្ជកម្មជាអ្នកទទួលផលចុងក្រោយ ហើយការប្រកាសនេះត្រូវធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព នៅពេលការកាន់កាប់ភាគហ៊ុនផ្លាស់ប្តូរ។

    សរុបខ្លី

    • ដើមទុនអប្បបរមាសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនឯកជនទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត គឺ KHR 4 លាន ដែលត្រូវបង់ក្នុងរយៈពេលដប់ពីរខែ គិតពីថ្ងៃចុះបញ្ជី។
    • ដើមទុនជាភាគទានដែលម្ចាស់ហ៊ុនដាក់ចូលក្រុមហ៊ុន។ ដើមទុនមិនមែនជាថ្លៃអាជ្ញាប័ណ្ណ ប្រាក់ធានា ឬប្រាក់តម្កល់ដែលរដ្ឋរក្សាទុកនោះទេ។
    • អ្នកទទួលផលចុងក្រោយ គឺជារូបវន្តបុគ្គលដែលកាន់កាប់ជាចុងក្រោយចាប់ពី 25% ឡើងទៅ ដោយតាមដានឆ្លងកាត់ក្រុមហ៊ុនកាន់កាប់ភាគហ៊ុន និងម្ចាស់ហ៊ុនតំណាង ហើយត្រូវប្រកាសជូនក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម។
    • ការប្រកាសត្រូវរក្សាឱ្យទាន់សម័យជានិច្ច៖ ការផ្ទេរភាគហ៊ុន ឬការផ្លាស់ប្តូរនៅថ្នាក់ខាងលើនៃសម្ព័ន្ធក្រុមហ៊ុន អាចធ្វើឱ្យបុគ្គលដែលត្រូវប្រកាសផ្លាស់ប្តូរ។
    • កំណត់ត្រាកម្មសិទ្ធិក៏ជាមូលដ្ឋានសម្រាប់សម្រេចថា អ្នកណាជាភាគីពាក់ព័ន្ធ យោងតាមប្រកាសលេខ 986 ហើយក្រុមហ៊ុនភាគច្រើនដែលមានម្ចាស់ជាបរទេស ស្ថិតក្នុងប្រភេទអ្នកជាប់ពន្ធធំ។

    ត្រូវមានដើមទុនប៉ុន្មាន

    ក្រុមហ៊ុនឯកជនទទួលខុសត្រូវមានកម្រិតនៅកម្ពុជា ត្រូវមានដើមទុនអប្បបរមា KHR 4 លាន។ ម្ចាស់ហ៊ុនមិនចាំបាច់បង់ដើមទុននេះនៅថ្ងៃចុះបញ្ជីទេ ប៉ុន្តែត្រូវបង់ក្នុងរយៈពេលដប់ពីរខែ គិតពីថ្ងៃចុះបញ្ជី។ ចំនួននេះជាកម្រិតទាបបំផុតដែលច្បាប់ស្តីពីសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្មកំណត់ មិនមែនជាការណែនាំទេ ហើយត្រូវកំណត់ជាប្រាក់រៀល ទោះបីក្រុមហ៊ុននឹងប្រើគណនីធនាគារ និងធ្វើពាណិជ្ជកម្មជាប្រាក់ដុល្លារក៏ដោយ។

    ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជាច្រើនកំណត់ដើមទុនខ្ពស់ជាងកម្រិតអប្បបរមា។ ចំនួនដើមទុនបង្ហាញនៅលើឯកសារចុះបញ្ជី ដែលធនាគារ ម្ចាស់ទីតាំងជួល និងអតិថិជននឹងឃើញ ហើយក្រុមហ៊ុនដែលមានដើមទុនត្រឹមកម្រិតអប្បបរមា ងាយត្រូវគេយល់ថា ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនបានដាក់ប្រាក់ផ្ទាល់ខ្លួនតិចតួចប៉ុណ្ណោះ។ ចំនួនដើមទុនដែលសមស្រប អាស្រ័យលើថវិកាដែលអាជីវកម្មត្រូវការមុនពេលចាប់ផ្តើមមានចំណូល និងអ្វីដែលធនាគារចង់ឃើញនៅពេលបើកគណនី។

    ចំនួនដើមទុនមានចែងក្នុងលក្ខន្តិកៈ និងប្រកាសនៅពេលចុះបញ្ជី។ ការបង្កើនដើមទុននៅពេលក្រោយ ឬការបោះផ្សាយភាគហ៊ុនជូនវិនិយោគិនថ្មី គឺជាការកែប្រែលក្ខន្តិកៈ ដែលត្រូវដាក់ជូនក្រសួងពាណិជ្ជកម្មជាវិសោធនកម្ម ដូច្នេះបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុន និងសំណុំឯកសារនៅក្រសួង គួរតែបង្ហាញចំនួនដូចគ្នាជានិច្ច។

    ដើមទុនជាអ្វី និងមិនមែនជាអ្វី

    ដើមទុន គឺជាប្រាក់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ម្ចាស់ហ៊ុន ដែលបង់ចូលក្រុមហ៊ុនដើម្បីទទួលបានភាគហ៊ុនជាថ្នូរ។ ពេលបង់ចូលហើយ ប្រាក់នេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់ក្រុមហ៊ុន ហើយក្រុមហ៊ុនយកទៅប្រើ៖ សម្រាប់ប្រាក់កក់ជួលការិយាល័យ ប្រាក់ឈ្នួលខែដំបូងៗ បរិក្ខារ និងការចុះបញ្ជីផ្សេងៗ។ ដើមទុនជាប្រាក់សម្រាប់ដំណើរការអាជីវកម្ម មិនមែនជាប្រាក់ដែលទុកចោលដោយមិនប៉ះពាល់នោះទេ។

    គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា ដើមទុនមិនមែនជាអ្វីខ្លះ ព្រោះម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនថ្មីៗច្រើនតែយល់ផ្សេងពីនេះ។ ដើមទុនមិនមែនជាថ្លៃអាជ្ញាប័ណ្ណទេ៖ ក្រៅពីកាតព្វកិច្ចចុះបញ្ជី និងពន្ធប៉ាតង់ ដែលជាកាតព្វកិច្ចដាច់ដោយឡែក គ្មានប្រាក់អ្វីត្រូវបង់ឱ្យរដ្ឋ ដើម្បីទទួលបានសិទ្ធិធ្វើពាណិជ្ជកម្មទៀតទេ។ ដើមទុនមិនមែនជាប្រាក់តម្កល់ ឬប្រាក់ធានា ដែលក្រសួងណាមួយរក្សាទុក ហើយប្រគល់មកវិញនៅពេលបិទក្រុមហ៊ុនទេ។ ដើមទុនក៏មិនមែនជាភស្តុតាងនៃផលរបរ ឬប្រាក់ចំណេញដែរ។ ដើមទុនគឺជាចំណែកកម្មសិទ្ធិរបស់ម្ចាស់ហ៊ុន ដែលកត់ត្រាជាមូលធនក្នុងតារាងតុល្យការ ហើយនៅដំណាក់កាលដំបូង មានសាច់ប្រាក់ក្នុងគណនីធនាគាររបស់ក្រុមហ៊ុនស្មើនឹងចំនួននោះ។

    ដោយសារដើមទុនបង់ចូលក្រុមហ៊ុន ភស្តុតាងនៃការបង់ក៏ស្ថិតនៅក្រុមហ៊ុនដែរ៖ ប្រាក់ចូលគណនីធនាគារពីម្ចាស់ហ៊ុនម្នាក់ៗ ប័ណ្ណភាគហ៊ុន ឬការកត់ត្រាក្នុងបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុន ដែលបង្ហាញពីភាគហ៊ុនដែលបានបោះផ្សាយជាថ្នូរ និងមតិសម្រេចដែលអនុញ្ញាតឱ្យបោះផ្សាយភាគហ៊ុននោះ។ សូមរក្សាឯកសារទាំងនេះទុកជាមួយគ្នា។ នៅពេលធនាគារ អ្នកទិញ ឬសវនករចង់ដឹងថា ដើមទុនត្រូវបានបង់ពិតប្រាកដឬទេ ពួកគេនឹងសុំមើលឯកសារទាំងនេះឯង។

    ដើមទុនអនុញ្ញាត និងដើមទុនបង់រួច ពន្យល់ឱ្យងាយយល់

    មានពាក្យបីដែលប្រើសម្រាប់ពិពណ៌នាដើមទុន ហើយគេច្រើនតែច្រឡំគ្នា។ ដើមទុនអនុញ្ញាត ដែលពេលខ្លះហៅថាដើមទុនចុះបញ្ជី គឺជាចំនួនដើមទុនដែលលក្ខន្តិកៈអនុញ្ញាតឱ្យក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយ។ ដើមទុនដែលបានបោះផ្សាយ គឺជាផ្នែកនៃចំនួននោះ ដែលភាគហ៊ុនត្រូវបានបែងចែកជូនម្ចាស់ហ៊ុនរួចពិតប្រាកដ។ ដើមទុនបង់រួច គឺជាផ្នែកនៃដើមទុនដែលបានបោះផ្សាយ ដែលម្ចាស់ហ៊ុនបានបង់ពិតប្រាកដ។

    សម្រាប់ក្រុមហ៊ុនថ្មីនៅកម្ពុជា ជាធម្មតាដើមទុនទាំងបីប្រភេទនេះមានចំនួនដូចគ្នា ប៉ុន្តែមិនមែនជានិច្ចទេ។ ក្រុមហ៊ុនអាចចុះបញ្ជីដើមទុនខ្ពស់ជាងកម្រិតអប្បបរមា ហើយបែងចែកភាគហ៊ុនជាដំណាក់កាល ឬបែងចែកភាគហ៊ុនដែលម្ចាស់ហ៊ុនបង់ថ្លៃបន្តិចម្តងៗក្នុងអំឡុងឆ្នាំ។ វិធានដែលថាដើមទុនអប្បបរមាត្រូវបង់ក្នុងរយៈពេលដប់ពីរខែ សំដៅលើដើមទុនបង់រួច៖ ត្រឹមចុងរយៈពេលនោះ ម្ចាស់ហ៊ុនគួរតែបានបង់ចូលយ៉ាងហោចណាស់ KHR 4 លាន។

    គណនីរបស់ក្រុមហ៊ុនបែងចែកឱ្យដាច់ រវាងចំនួនដែលបានបង់រួច និងចំនួនដែលម្ចាស់ហ៊ុននៅជំពាក់ ដូច្នេះអ្នកអានតារាងតុល្យការអាចមើលឃើញភាពខុសគ្នានេះ។ បើម្ចាស់ហ៊ុនណាមិនទាន់បង់ ក្រុមហ៊ុនមានសិទ្ធិទាមទារលើម្ចាស់ហ៊ុននោះ ហើយចំនួនដែលមិនទាន់បង់នេះ ស្ថិតក្នុងចំណោមចំណុចដំបូងៗ ដែលធនាគារ ឬអ្នកទិញដែលប្រុងប្រយ័ត្ននឹងកត់សម្គាល់ឃើញ។

    អ្នកណាជាអ្នកទទួលផលចុងក្រោយ

    បុគ្គលណាដែលកាន់កាប់ក្រុមហ៊ុនចាប់ពី 25% ឡើងទៅ ត្រូវប្រកាសជូនក្រសួងពាណិជ្ជកម្មជាអ្នកទទួលផលចុងក្រោយ។ ពាក្យ «ទទួលផលចុងក្រោយ» សំដៅលើបុគ្គលដែលជាម្ចាស់ ឬមានអំណាចត្រួតពិនិត្យលើភាគហ៊ុនជាចុងក្រោយ ទោះបីក្នុងបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុនមានឈ្មោះអ្នកណាក៏ដោយ។ ការប្រកាសនេះធ្វើឡើងរួមជាមួយការចុះបញ្ជី ហើយជាផ្នែកមួយនៃសំណុំឯកសាររបស់ក្រុមហ៊ុននៅក្រសួង។

    បើម្ចាស់ហ៊ុនជាក្រុមហ៊ុនមួយផ្សេងទៀត កម្មសិទ្ធិត្រូវតាមដានឡើងទៅតាមក្រុមហ៊ុននោះ រហូតដល់រូបវន្តបុគ្គលនៅកំពូល ដោយគុណភាគរយកាន់កាប់នៃស្រទាប់នីមួយៗបញ្ចូលគ្នា។ បុគ្គលដែលកាន់កាប់ចំណែកមួយនៃក្រុមហ៊ុនកាន់កាប់ភាគហ៊ុន ដែលជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុននៅកម្ពុជា ក៏កាន់កាប់ក្រុមហ៊ុននៅកម្ពុជាដោយប្រយោល តាមសមាមាត្រដូចគ្នាដែរ ហើយតួលេខដែលតាមដានបាននេះហើយ ដែលត្រូវយកមកប្រៀបធៀបនឹងកម្រិត 25%។ គំនូសតាងរចនាសម្ព័ន្ធកម្មសិទ្ធិ ដែលបង្ហាញភាគរយកាន់កាប់នៅស្រទាប់នីមួយៗ គឺជាឯកសារការងារសម្រាប់ការប្រកាសនេះ។

    បើភាគហ៊ុនកាន់កាប់ដោយម្ចាស់ហ៊ុនតំណាង ពោលគឺបុគ្គល ឬក្រុមហ៊ុនដែលកាន់ភាគហ៊ុនជំនួសអ្នកផ្សេងតាមកិច្ចព្រមព្រៀង អ្នកទទួលផលចុងក្រោយគឺជាបុគ្គលដែលម្ចាស់ហ៊ុនតំណាងកាន់ជំនួស មិនមែនម្ចាស់ហ៊ុនតំណាងខ្លួនឯងទេ។ ការរៀបចំបែបនេះមិនលុបចោលកាតព្វកិច្ចប្រកាសទេ គ្រាន់តែផ្ទេរកាតព្វកិច្ចនោះទៅលើបុគ្គលដែលនៅពីក្រោយឈ្មោះក្នុងបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុនប៉ុណ្ណោះ។

    ម្ចាស់ហ៊ុនតំណាង និងក្រុមហ៊ុនកាន់កាប់ភាគហ៊ុន មិនប្តូរចម្លើយទេ

    ការប្រកាសនេះផ្តោតលើបុគ្គលដែលជាម្ចាស់ ឬមានអំណាចត្រួតពិនិត្យលើភាគហ៊ុនជាចុងក្រោយ។ ការកាន់ភាគហ៊ុនតាមរយៈក្រុមហ៊ុនមួយទៀត ឬតាមរយៈម្ចាស់ហ៊ុនតំណាង ធ្វើឱ្យឈ្មោះក្នុងបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុនផ្លាស់ប្តូរ ប៉ុន្តែមិនប្តូរបុគ្គលដែលត្រូវប្រកាសទេ។

    រក្សាការប្រកាសឱ្យទាន់សម័យ

    ការប្រកាសនេះមិនមែនធ្វើតែម្តងហើយចប់ទេ។ ការផ្ទេរភាគហ៊ុន ការបោះផ្សាយភាគហ៊ុនថ្មី ការផ្លាស់ប្តូរកម្មសិទ្ធិនៅថ្នាក់ខាងលើនៃសម្ព័ន្ធក្រុមហ៊ុន ឬការបញ្ចប់កិច្ចព្រមព្រៀងម្ចាស់ហ៊ុនតំណាង សុទ្ធតែអាចធ្វើឱ្យអ្នកកាន់កាប់ចាប់ពី 25% ឡើងទៅផ្លាស់ប្តូរ ហើយកំណត់ត្រាគួរតែធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពនៅពេលមានការផ្លាស់ប្តូរ មិនមែនរង់ចាំដល់ពេលមាននរណាម្នាក់មកពិនិត្យលើកក្រោយទេ។

    ក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង មានន័យថា រាល់ពេលដែលការកាន់កាប់ភាគហ៊ុនផ្លាស់ប្តូរ អ្នកដែលបំពេញតួនាទីជាលេខាធិការក្រុមហ៊ុន ធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុន កំណត់ត្រាអ្នកទទួលផលចុងក្រោយ និងសំណុំឯកសារនៅក្រសួងព្រមគ្នា។ ការដាក់ឯកសារជាប្រចាំរបស់ក្រុមហ៊ុនជាមួយក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម គឺជាឱកាសសម្រាប់បញ្ជាក់ថាកំណត់ត្រានៅទាន់សម័យ មិនមែនជាការជំនួសការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពនៅពេលមានការផ្លាស់ប្តូរនោះទេ។ តួនាទីរបស់លេខាធិការក្រុមហ៊ុនសម្រាប់ក្រុមហ៊ុននៅកម្ពុជា មានពន្យល់ក្នុងអត្ថបទមួយទៀត។

    ហេតុអ្វីធនាគារ អ្នកទិញ និងអាជ្ញាធរពន្ធដារ ពិនិត្យមើលកំណត់ត្រាទាំងនេះ

    ក្រៅពីក្រសួង មានភាគីជាច្រើនទៀតដែលពិនិត្យមើលកំណត់ត្រាដើមទុន និងកម្មសិទ្ធិ។ ពេលបើកគណនី ឬពិចារណាផ្តល់ប្រាក់កម្ចី ធនាគារពិនិត្យថាអ្នកណាជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន និងដើមទុនបានបង់រួចឬនៅ ព្រោះវិធានរបស់ធនាគារផ្ទាល់ តម្រូវឱ្យធនាគារស្គាល់អតិថិជនរបស់ខ្លួន។ អ្នកទិញដែលកំពុងធ្វើការពិនិត្យលម្អិត (due diligence) ក៏ពិនិត្យកំណត់ត្រាដដែលនេះ ដើម្បីដឹងថាខ្លួនកំពុងទិញពីអ្នកណា និងថាតើអាចទុកចិត្តលើបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុនបានឬទេ។

    អាជ្ញាធរពន្ធដារក៏ពិនិត្យកំណត់ត្រាទាំងនេះដែរ។ យោងតាមប្រកាសលេខ 986 ស្តីពីតម្លៃផ្ទេរ ភាគីពាក់ព័ន្ធត្រូវកំណត់ដោយផ្អែកលើកម្មសិទ្ធិ និងការត្រួតពិនិត្យ ដូច្នេះបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុន និងកំណត់ត្រាអ្នកទទួលផលចុងក្រោយ ជាមូលដ្ឋានសម្រាប់សម្រេចថា ភាគីណាខ្លះដែលក្រុមហ៊ុនធ្វើប្រតិបត្តិការជាមួយ ជាភាគីពាក់ព័ន្ធ ហើយហេតុនេះ ប្រតិបត្តិការណាខ្លះត្រូវកំណត់តម្លៃតាមគោលការណ៍ប្រវែងព្រងើយ និងរៀបចំឯកសារគាំទ្រ។ លើសពីនេះ ក្រុមហ៊ុន និងសាខាភាគច្រើនដែលមានម្ចាស់ជាបរទេស ស្ថិតក្នុងប្រភេទអ្នកជាប់ពន្ធធំ ដោយមិនគិតពីផលរបរ ដូច្នេះកំណត់ត្រាកម្មសិទ្ធិមានឥទ្ធិពលលើរបបដាក់លិខិតប្រកាសពន្ធ តាំងពីខែដំបូង។

    អ្នកដែលពិនិត្យមើលកំណត់ត្រាដើមទុន និងកម្មសិទ្ធិ
    អ្នកពិនិត្យអ្វីដែលពួកគេពិនិត្យមូលហេតុ
    ក្រសួងពាណិជ្ជកម្មដើមទុនចុះបញ្ជី ម្ចាស់ហ៊ុន និងអ្នកទទួលផលចុងក្រោយដែលកាន់កាប់ចាប់ពី 25% ឡើងទៅកំណត់ត្រាសាធារណៈរបស់ក្រុមហ៊ុន និងការប្រកាសអ្នកទទួលផលចុងក្រោយ
    ធនាគារដើមទុនបង់រួច ខ្សែកម្មសិទ្ធិ និងរូបវន្តបុគ្គលដែលនៅពីក្រោយក្រុមហ៊ុនការពិនិត្យដើម្បីស្គាល់អតិថិជន នៅពេលបើកគណនី និងផ្តល់ប្រាក់កម្ចី
    អ្នកទិញ ឬវិនិយោគិនបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុន ដើមទុនដែលបានបង់ពិតប្រាកដ ការប្រកាសនៅទាន់សម័យឬទេ និងការរៀបចំម្ចាស់ហ៊ុនតំណាងដើម្បីដឹងថាអ្នកណាជាអ្នកលក់ និងថាតើអាចទុកចិត្តលើកំណត់ត្រាបានឬទេ
    អគ្គនាយកដ្ឋានពន្ធដារកម្មសិទ្ធិ និងការត្រួតពិនិត្យលើភាគីដែលក្រុមហ៊ុនធ្វើប្រតិបត្តិការជាមួយ; កម្មសិទ្ធិបរទេសភាគីពាក់ព័ន្ធ យោងតាមប្រកាសលេខ 986; ការចាត់ថ្នាក់អ្នកជាប់ពន្ធ

    ព័ត៌មានសំខាន់ៗ

    ដើមទុនអប្បបរមា
    KHR 4 លាន សម្រាប់ក្រុមហ៊ុនឯកជនទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត
    ត្រូវបង់ក្នុងរយៈពេលដប់ពីរខែ គិតពីថ្ងៃចុះបញ្ជី។ ច្បាប់ស្តីពីសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្ម។
    ដើមទុនជាអ្វី
    ភាគទានរបស់ម្ចាស់ហ៊ុន ដែលកត់ត្រាជាមូលធន ហើយក្រុមហ៊ុនយកទៅប្រើ
    មិនមែនជាថ្លៃអាជ្ញាប័ណ្ណ ប្រាក់ធានា ឬប្រាក់តម្កល់ដែលរដ្ឋរក្សាទុកទេ។
    កម្រិតកំណត់អ្នកទទួលផលចុងក្រោយ
    ការកាន់កាប់ចាប់ពី 25% ឡើងទៅ ដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោល ដែលត្រូវប្រកាសជូនក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម
    តាមដានឆ្លងកាត់ក្រុមហ៊ុនកាន់កាប់ភាគហ៊ុន និងម្ចាស់ហ៊ុនតំណាង រហូតដល់រូបវន្តបុគ្គល។
    ការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព
    បញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុន កំណត់ត្រាអ្នកទទួលផលចុងក្រោយ និងសំណុំឯកសារនៅក្រសួង ត្រូវធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពព្រមគ្នា នៅពេលការកាន់កាប់ភាគហ៊ុនផ្លាស់ប្តូរ
    ភាគីពាក់ព័ន្ធ
    កំណត់ដោយផ្អែកលើកម្មសិទ្ធិ និងការត្រួតពិនិត្យ យោងតាមប្រកាសលេខ 986 ស្តីពីតម្លៃផ្ទេរ
    ការចាត់ថ្នាក់អ្នកជាប់ពន្ធ
    ក្រុមហ៊ុន និងសាខាភាគច្រើនដែលមានម្ចាស់ជាបរទេស ជាអ្នកជាប់ពន្ធធំ ដោយមិនគិតពីផលរបរ

    របៀបដែលយើងពិនិត្យអត្ថបទនេះ

    យើងបានផ្ទៀងផ្ទាត់តួលេខជាមួយប្រភពដែលរាយខាងក្រោម នៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2026 ហើយពិនិត្យឡើងវិញរៀងរាល់ខែមករា ឬនៅពេលច្បាប់ផ្លាស់ប្តូរ។ សរសេរដោយក្រុមការងារពន្ធដារ និងសវនកម្មរបស់ Fourmi & Partners។ នេះជាព័ត៌មានទូទៅ មិនមែនជាដំបូន្មានសម្រាប់ករណីរបស់អ្នកទេ។ ដើម្បីទទួលបានដំបូន្មានបែបនោះ អ្នកអាចពិភាក្សាជាមួយដៃគូ។

    សំណួរ

    សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់

    មិនចាំបាច់ទេ។ ដើមទុនអប្បបរមាសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនឯកជនទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត គឺ KHR 4 លាន ហើយត្រូវបង់ក្នុងរយៈពេលដប់ពីរខែ គិតពីថ្ងៃចុះបញ្ជី។ ម្ចាស់ហ៊ុនបង់ប្រាក់នេះចូលគណនីធនាគាររបស់ក្រុមហ៊ុនផ្ទាល់ ហើយភស្តុតាងនៃការបង់ប្រាក់រក្សាទុកនៅក្រុមហ៊ុន។

    បាន។ ពេលបង់ចូលហើយ ដើមទុនជាកម្មសិទ្ធិរបស់ក្រុមហ៊ុន ហើយប្រើសម្រាប់ចាប់ផ្តើមអាជីវកម្ម៖ ថ្លៃជួល ប្រាក់ឈ្នួល បរិក្ខារ និងការចុះបញ្ជីផ្សេងៗ។ ដើមទុនមិនមែនជាប្រាក់តម្កល់ដែលរដ្ឋរក្សាទុក ឬជាប្រាក់ដែលត្រូវទុកក្នុងធនាគារជានិច្ចនោះទេ។ អ្វីដែលក្រុមហ៊ុនរក្សាទុក គឺកំណត់ត្រាបញ្ជាក់ថាដើមទុនបានបង់រួច៖ ប្រាក់ចូលគណនីធនាគារ ការកត់ត្រាក្នុងបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុន និងមតិសម្រេចដែលអនុញ្ញាតឱ្យបោះផ្សាយភាគហ៊ុន។

    ដើមទុនអប្បបរមាកំណត់ជាប្រាក់រៀល គឺ KHR 4 លាន។ ក្រុមហ៊ុនដែលប្រើគណនីធនាគារជាប្រាក់ដុល្លារ កត់ត្រាចំនួនសមមូលក្នុងគណនីរបស់ខ្លួន ហើយរបាយការណ៍ហិរញ្ញវត្ថុរបស់ក្រុមហ៊ុនដោះស្រាយរូបិយប័ណ្ណទាំងពីរ តាមរបៀបដែលក្របខណ្ឌគណនេយ្យតម្រូវ។ ការប្រើ USD និង KHR ក្នុងរបាយការណ៍ហិរញ្ញវត្ថុនៅកម្ពុជា មានពន្យល់ក្នុងអត្ថបទមួយទៀត។

    គឺរូបវន្តបុគ្គលដែលនៅកំពូលនៃខ្សែកម្មសិទ្ធិ។ កម្មសិទ្ធិត្រូវតាមដានឡើងទៅតាមម្ចាស់ហ៊ុនដែលជាក្រុមហ៊ុន ដោយគុណភាគរយកាន់កាប់នៃស្រទាប់នីមួយៗបញ្ចូលគ្នា ហើយរូបវន្តបុគ្គលណាដែលកាន់កាប់ចាប់ពី 25% ឡើងទៅ បន្ទាប់ពីគណនាតាមខ្សែកម្មសិទ្ធិនេះ ត្រូវប្រកាស។ គំនូសតាងរចនាសម្ព័ន្ធកម្មសិទ្ធិ ដែលបង្ហាញស្រទាប់នីមួយៗ គឺជាឯកសារការងារ។

    អ្នកទទួលផលចុងក្រោយ គឺជាបុគ្គលដែលម្ចាស់ហ៊ុនតំណាងកាន់ភាគហ៊ុនជំនួស មិនមែនម្ចាស់ហ៊ុនតំណាងដែលមានឈ្មោះក្នុងបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុននោះទេ។ ការរៀបចំម្ចាស់ហ៊ុនតំណាង មិនលុបចោលកាតព្វកិច្ចប្រកាសទេ គ្រាន់តែផ្ទេរការប្រកាសទៅលើបុគ្គលដែលនៅពីក្រោយម្ចាស់ហ៊ុនតំណាងប៉ុណ្ណោះ។

    បញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុន កំណត់ត្រាអ្នកទទួលផលចុងក្រោយ និងសំណុំឯកសារនៅក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម ត្រូវធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពព្រមគ្នានៅពេលផ្ទេរភាគហ៊ុន ព្រោះការលក់នេះអាចធ្វើឱ្យអ្នកកាន់កាប់ចាប់ពី 25% ឡើងទៅផ្លាស់ប្តូរ។ ក្រុមហ៊ុនក៏គួរពិនិត្យឡើងវិញលើភាគីពាក់ព័ន្ធរបស់ខ្លួន យោងតាមប្រកាសលេខ 986 ផងដែរ ព្រោះការផ្លាស់ប្តូរកម្មសិទ្ធិអាចផ្លាស់ប្តូរថា ភាគីណាខ្លះដែលក្រុមហ៊ុនធ្វើប្រតិបត្តិការជាមួយ ជាភាគីពាក់ព័ន្ធ។

    ទេ។ ការចាត់ថ្នាក់អាស្រ័យលើផលរបរ និងលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យដែលអគ្គនាយកដ្ឋានពន្ធដារកំណត់ មិនមែនលើដើមទុនទេ ហើយក្រុមហ៊ុន និងសាខាភាគច្រើនដែលមានម្ចាស់ជាបរទេស ស្ថិតក្នុងប្រភេទអ្នកជាប់ពន្ធធំ ដោយមិនគិតពីផលរបរ។ ការចាត់ថ្នាក់អ្នកជាប់ពន្ធតូច មធ្យម និងធំ មានពន្យល់ក្នុងអត្ថបទមួយទៀត។
    ប្រភព

    ច្បាប់ទាំងនេះមានប្រភពពីណា

    1. 01Law on Commercial Enterprises (ច្បាប់ស្តីពីសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្ម) — Kingdom of Cambodia (ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា). ទម្រង់ក្រុមហ៊ុន ដើមទុន និងបញ្ជីម្ចាស់ហ៊ុន។
    2. 02Ministry of Commerce online business registration (ប្រព័ន្ធចុះបញ្ជីពាណិជ្ជកម្មតាមអនឡាញរបស់ក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម) — Ministry of Commerce (ក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម). ការចុះបញ្ជី ការប្រកាសអ្នកទទួលផលចុងក្រោយ និងវិសោធនកម្ម។
    3. 03Prakas 986 MEF.Prk on Transfer Pricing (ប្រកាសស្តីពីតម្លៃផ្ទេរ) — Ministry of Economy and Finance (ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ). ភាគីពាក់ព័ន្ធ ដែលកំណត់ដោយផ្អែកលើកម្មសិទ្ធិ និងការត្រួតពិនិត្យ។
    4. 04General Department of Taxation (អគ្គនាយកដ្ឋានពន្ធដារ) — GDT. ការចាត់ថ្នាក់អ្នកជាប់ពន្ធ។
    ជំហានបន្ទាប់

    ពិភាក្សាជាមួយដៃគូអំពីករណីរបស់អ្នក

    អត្ថបទពន្យល់ពីច្បាប់ ចំណែកដៃគូរបស់យើងអាចប្រាប់អ្នកថា ច្បាប់នោះអនុវត្តចំពោះក្រុមហ៊ុនរបស់អ្នកយ៉ាងដូចម្តេច ជាភាសាខ្មែរ អង់គ្លេស ឬចិន។ ការពិភាក្សាលើកដំបូងឥតគិតថ្លៃ។

    ខូគីនៅលើគេហទំព័រនេះ

    យើងប្រើតែខូគីចាំបាច់ប៉ុណ្ណោះ លើកលែងតែអ្នកអនុញ្ញាតឱ្យប្រើការវិភាគ ឬការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម។