Skip to main content
    Episode 4 of 4

    The euro invoice is unpaid: why recognise an exchange loss?

    • S08E07-P01
    • Duration 3:08
    • Khmer audio

    Follow an unpaid euro machine invoice through initial recognition, closing-rate remeasurement and settlement in the next period.

    Episode 4 of 4

    Read the Khmer transcript

    ក្រុមហ៊ុនមួយដែលមានរូបិយប័ណ្ណមុខងារជា USD បានទិញម៉ាស៊ីនមួយជាឥណទានក្នុងតម្លៃ EUR 10,000។ នៅពេលការគ្រប់គ្រងត្រូវបានផ្ទេរ មួយអឺរ៉ូស្មើនឹង $1.10 ដូច្នេះថ្លៃដើមម៉ាស៊ីន និងបំណុលត្រូវសងចាប់ផ្ដើមនៅត្រឹម $11,000។ នៅដំណាច់ឆ្នាំ វិក្កយបត្រនេះនៅមិនទាន់ទូទាត់នៅឡើយ ហើយមួយអឺរ៉ូស្មើនឹង $1.15។ ម្ចាស់អាជីវកម្មបានសួរថា «មិនទាន់មានការទូទាត់ប្រាក់នៅឡើយទេ។ ហេតុអ្វីត្រូវកត់ត្រាការខាតបង់ ហើយតើតម្លៃម៉ាស៊ីនគួរតែកើនឡើងដែរឬទេ?»។

    រូបិយប័ណ្ណមុខងារឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិយាកាសសេដ្ឋកិច្ចចម្បងរបស់ក្រុមហ៊ុន ដោយផ្អែកលើភស្តុតាងទាក់ទងនឹងតម្លៃលក់ និងថ្លៃដើមប្រតិបត្តិការ។ វាមិនត្រូវបានកំណត់ត្រឹមតែវិក្កយបត្រនេះ ឬគណនីធនាគារដែលពេញចិត្តនោះឡើយ។ ឧបមាថាការវាយតម្លៃគាំទ្ររូបិយប័ណ្ណ USD។ ដំបូង យើងត្រូវកត់ត្រាប្រតិបត្តិការជារូបិយប័ណ្ណបរទេសនេះជា USD ចំណែកការបង្ហាញរបាយការណ៍ពេញលេញជារូបិយប័ណ្ណផ្សេងទៀតគឺជាកិច្ចការដាច់ដោយឡែកមួយ។

    បំណុលត្រូវសងគឺជាធាតុរូបិយ៖ ក្រុមហ៊ុនជំពាក់ចំនួនថេរ EUR 10,000។ ម៉ាស៊ីនដែលត្រូវបានវាស់វែងតាមថ្លៃដើមប្រវត្តិ គឺជាធាតុមិនរូបិយ។ ពួកវាកើតចេញពីវិក្កយបត្រតែមួយ ប៉ុន្តែតំណាងឱ្យអ្វីផ្សេងគ្នា។ បំណុលនេះតម្រូវឱ្យមានសមមូលជា USD បច្ចុប្បន្ននៃប្រាក់អឺរ៉ូដែលនៅជំពាក់ ចំណែកម៉ាស៊ីនរក្សាទុកថ្លៃដើមប្រតិបត្តិការជាប្រវត្តិរបស់ខ្លួន ដោយត្រូវគិតរំលស់ និងការធ្លាក់ចុះតម្លៃដោយឡែកពីគ្នា។

    តាមអត្រាបិទបញ្ជី EUR 10,000 គុណនឹង $1.15 ស្មើនឹងបំណុលត្រូវសង $11,500។ ការកើនឡើងចំនួន $500 នេះ គឺជាការខាតបង់ពីការប្ដូរប្រាក់នៅក្នុងប្រាក់ចំណេញ ឬខាត សម្រាប់ករណីអ្នកផ្គត់ផ្គង់ធម្មតានេះ។ ឥណពន្ធការខាតបង់ពីការប្ដូរប្រាក់ $500 និងឥណទានបំណុលត្រូវសង $500។ ការទូទាត់សាច់ប្រាក់មិនត្រូវបានទាមទារសម្រាប់ការវាស់វែងឡើងវិញនៅដំណាច់គ្រានោះឡើយ។ ថ្លៃដើមប្រវត្តិសរុបរបស់ម៉ាស៊ីននៅតែរក្សាត្រឹម $11,000។ ប្រាក់អឺរ៉ូឡើងថ្លៃមិនបន្ថែមចំនួន $500 ទៅលើម៉ាស៊ីននោះទេ។ ដូច្នេះ ឧទាហរណ៍របស់យើងបង្ហាញពីបំណុលដែលខ្ពស់ជាងមុន និងការខាតបង់ពីការប្ដូរប្រាក់ ដោយគ្មានការកែតម្រូវប្ដូរប្រាក់លើទ្រព្យសកម្មតាមថ្លៃដើមប្រវត្តិនោះឡើយ។ កុំច្រឡំការកែតម្រូវបំណុលត្រូវសងនៅដំណាច់គ្រា ជាមួយនឹងការគិតរំលស់ ឬការធ្លាក់ចុះតម្លៃដាច់ដោយឡែករបស់ម៉ាស៊ីន។

    នៅក្នុងខែមករា ក្រុមហ៊ុនទូទាត់ EUR 10,000 នៅពេលមួយអឺរ៉ូស្មើនឹង $1.13 ដោយបង់ប្រាក់ $11,300។ កាត់ចេញនូវបំណុលត្រូវសងដើមគ្រាចំនួន $11,500 ឥណទានសាច់ប្រាក់ $11,300 និងទទួលស្គាល់ចំណេញពីការប្ដូរប្រាក់ចំនួន $200 នៅក្នុងគ្រាថ្មីនេះ។ អត្រានៅពេលក្រោយមិនអាចជំនួសអត្រាបិទបញ្ជីខែធ្នូដែលត្រឹមត្រូវនោះទេ។ គិតទាំងពីរគ្រាបញ្ចូលគ្នា ការខាតបង់សុទ្ធពីការប្ដូរប្រាក់គឺ $300។

    ចំនួន $300 នោះ គឺផ្ទៀងផ្ទាត់ត្រូវគ្នារវាងសាច់ប្រាក់ដែលបានបង់ $11,300 ដកបំណុលដើម $11,000។ ធាតុមិនរូបិយដែលត្រូវបានវាស់វែងតាមតម្លៃសមស្រប ប្រើប្រាស់អត្រាក្នុងកាលបរិច្ឆេទដែលតម្លៃសមស្របត្រូវបានវាស់វែង ដូច្នេះអត្រាប្រវត្តិក៏មិនត្រូវបានអនុវត្តជាទូទៅចំពោះគ្រប់សមតុល្យធាតុមិនរូបិយនោះដែរ។ ការបម្លែងរបាយការណ៍ទាំងមូលទៅជារូបិយប័ណ្ណបង្ហាញផ្សេងទៀត មានវិធានដាច់ដោយឡែករបស់ខ្លួន ហើយមិនត្រូវច្រឡំជាមួយការខាតបង់ពីការប្ដូរប្រាក់របស់អ្នកផ្គត់ផ្គង់នេះឡើយ។

    ត្រូវរក្សាទុកវិក្កយបត្រ កាលបរិច្ឆេទផ្ទេរការគ្រប់គ្រង ភស្តុតាងអត្រាប្ដូរប្រាក់ និងការផ្ទៀងផ្ទាត់បំណុលត្រូវសង។ ចូរកំណត់រូបិយប័ណ្ណមុខងារ ប្រភេទសមតុល្យ មូលដ្ឋានវាស់វែង និងកាលបរិច្ឆេទពាក់ព័ន្ធ មុនពេលជ្រើសរើសអត្រាមួយ។ ចម្លើយសម្រាប់ម្ចាស់អាជីវកម្ម គឺកាតព្វកិច្ចជាប្រាក់អឺរ៉ូដែលមិនទាន់សងបានផ្លាស់ប្តូរជាទំហំទឹកប្រាក់ USD។ ការខាតបង់ត្រូវបានទទួលស្គាល់នៅដំណាច់គ្រា បើទោះបីជាការទូទាត់កើតឡើងនៅពេលក្រោយក៏ដោយ។

    Cookies on this site

    Essential cookies only, unless you allow analytics or advertising.