Why do mineral exploration costs have special rules?
- S10E04
- Duration 1:31
- Khmer audio
How accounting policies and impairment indicators apply to exploration costs.
Read the Khmer transcript
ក្រុមហ៊ុនមួយចំណាយ ៥០ម៉ឺនដុល្លារ ខួងរករ៉ែមាស។
មិនទាន់ដឹងថា មានមាសគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីជីកឬអត់។
តើ ៥០ម៉ឺនដុល្លារនោះត្រូវកត់ត្រាជាទ្រព្យសកម្ម ឬជាចំណាយ?
ការរុករករ៉ែមានភាពមិនប្រាកដប្រជាខ្ពស់។
ខ្លះរកឃើញ ខ្លះរកមិនឃើញ។
បើគ្មានច្បាប់ច្បាស់ ក្រុមហ៊ុនមួយអាចកត់ត្រាគ្រប់ដុល្លារជាទ្រព្យ
ហើយក្រុមហ៊ុនមួយទៀតកត់ត្រាជាចំណាយ។
ហើយគ្មានអ្នកណាពិនិត្យថា តំបន់ដែលបោះបង់ចោល នៅមានតម្លៃឬអត់។
ស្ដង់ដារទទួលស្គាល់ថា ការរុករកមានភាពមិនច្បាស់ខ្ពស់
ដូច្នេះវាអនុញ្ញាតឱ្យក្រុមហ៊ុន កំណត់គោលនយោបាយផ្ទាល់ខ្លួន
ថាចំណាយណាខ្លះ ក្លាយជាទ្រព្យសកម្មរុករក និងវាយតម្លៃធនធានរ៉ែ
ដូចជា អាជ្ញាប័ណ្ណរុករក ការសិក្សាភូគព្ភសាស្ត្រ
និងការខួងសាកល្បង។
ប៉ុន្តែត្រូវអនុវត្តឱ្យស៊ីសង្វាក់គ្នារៀងរាល់ឆ្នាំ
បង្ហាញជាក្រុមទ្រព្យដាច់ដោយឡែក ហើយត្រូវពិនិត្យការធ្លាក់ចុះតម្លៃ ពេលមានសញ្ញា។
ឧទាហរណ៍ ក្រុមហ៊ុនមួយមានអាជ្ញាប័ណ្ណរុករករ៉ែ នៅខេត្តមួយ។
តាមគោលនយោបាយរបស់ខ្លួន វាកត់ត្រាថ្លៃខួង ៥០ម៉ឺនដុល្លារ
ជាទ្រព្យសកម្មរុករក និងវាយតម្លៃធនធានរ៉ែ។
ពីរឆ្នាំក្រោយ លទ្ធផលខួងបង្ហាញថា
រ៉ែមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ធ្វើអាជីវកម្ម ហើយក្រុមហ៊ុនសម្រេចឈប់។
នេះជាសញ្ញានៃការធ្លាក់ចុះតម្លៃ។
ទ្រព្យ ៥០ម៉ឺនដុល្លារនោះ ត្រូវបន្ថយតម្លៃ
ហើយទទួលស្គាល់ការខាតបង់ក្នុងឆ្នាំនោះ។
មនុស្សជាច្រើនគិតថា ថ្លៃរុករកគ្រប់ដុល្លារ សុទ្ធតែជាទ្រព្យសកម្ម។
តាមពិត ត្រូវអនុវត្តគោលនយោបាយទទួលស្គាល់ឱ្យជាប់លាប់
ហើយពិនិត្យការធ្លាក់ចុះតម្លៃ នៅពេលមានសញ្ញា។
ថ្លៃអភិវឌ្ឍរ៉ែបន្ទាប់ពីការរកឃើញ មិនមែនជាទ្រព្យសកម្មរុករក
និងវាយតម្លៃទេ ហើយត្រូវអនុវត្តច្បាប់ដែលពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀត។
បើអ្នកមានអាជ្ញាប័ណ្ណរុករក សូមសរសេរគោលនយោបាយគណនេយ្យឱ្យច្បាស់
តាំងពីដំបូង ហើយពិនិត្យរៀងរាល់ចុងឆ្នាំ ថាអាជ្ញាប័ណ្ណជិតផុតកំណត់
ឬគម្រោងនៅមានថវិកាបន្តឬទេ។
វគ្គបន្ទាប់៖ ហេតុអ្វីសម្បទានផ្លូវល្បឿនលឿន
អាចជាទ្រព្យសកម្មហិរញ្ញវត្ថុ ឬទ្រព្យសកម្មអរូបី?